พระเจ้าทรงเรียกเรากลับมาสู่การนมัสการอีกครั้ง

ในเอเสเคียลบทที่ 40 ที่เราอ่านวันนี้ มีเรื่องของประตู กำแพง และห้องต่างๆ และมีการวัดความยาวและความกว้างต่อเนื่องไปเรื่อยๆ

“ทำไมพระเจ้าจึงทรงให้บันทึกเรื่องเหล่านี้ไว้อย่างละเอียดเช่นนี้?”

ขอให้ท่านลองนึกถึงสภาพของผู้คนที่ได้ยินพระวจนะนี้เป็นครั้งแรก

เอเสเคียลเห็นนิมิตนี้ในปีที่ยี่สิบห้าที่พวกเขาถูกกวาดไปเป็นเชลย กรุงเยรูซาเล็มถูกตีแตกมาแล้วถึงสิบสี่ปี พระวิหารถูกทำลายลง และประชากรก็ยังคงอาศัยอยู่ในแผ่นดินต่างแดน

ประชากรคงคิดในใจว่า

“เราจะได้นมัสการพระเจ้าอีกหรือไม่? พระเจ้าจะทรงรับเรากลับคืนอีกหรือไม่?”

แล้วพระหัตถ์ของพระเจ้าก็มาอยู่เหนือเอเสเคียล ในนิมิต พระเจ้าทรงนำท่านไปยังภูเขาสูงในแผ่นดินอิสราเอล และทรงสำแดงพระวิหารให้ท่านเห็น

สำหรับประชากรที่ยังคงใช้ชีวิตเป็นเชลยอยู่ พระเจ้าทรงเป็นฝ่ายเสด็จมาหาพวกเขาก่อน ผู้ที่ทรงเริ่มต้นการฟื้นฟูก็คือพระเจ้าเอง

ที่นั่นมีชายคนหนึ่งซึ่งเปล่งประกายดุจทองสัมฤทธิ์ ถือเชือกวัดและไม้วัดอยู่ในมือ ชายผู้นั้นกล่าวกับเอเสเคียล

⁴และชายผู้นั้นกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงมองดูด้วยตาเองเถิด และจงฟังด้วยหูของเจ้า และจงเอาใจใส่กับสิ่งที่เราจะสำแดงให้แก่เจ้า เพราะว่าที่นำเจ้ามาที่นี่ก็เพื่อจะสำแดงให้แก่เจ้า สิ่งทั้งสิ้นที่เจ้าเห็นนั้น จงประกาศแก่พงศ์พันธุ์อิสราเอล”

ถ้อยคำ “จงเอาใจใส่” นี้ ในภาษาฮีบรูแปลตรงตัวว่า “จงวางหัวใจของเจ้าไว้” หมายความว่า ให้ทุ่มเทจิตใจทั้งหมดไปยังสิ่งที่พระเจ้าทรงสำแดงให้เห็น

สำหรับเอเสเคียลผู้ที่เห็นแต่สภาพอันพังทลายมาตลอด พระเจ้าทรงให้ท่านได้เห็นสิ่งที่พระองค์จะทรงกระทำให้สำเร็จในวันข้างหน้า

เราเองก็เช่นกัน เมื่อความยากลำบากยังดำเนินต่อไป ใจของเราก็ถูกสภาพการณ์ตรงหน้าครอบงำ แม้เราจะนั่งลงต่อหน้าพระวจนะ เสียงความกังวลก็ยังดังกว่า ส่วนพระสัญญาของพระเจ้ากลับได้ยินเพียงแผ่วเบา ในเวลาเช่นนั้น เราต้องกลับมาเงี่ยหูฟังอีกครั้งว่าพระเจ้าตรัสอะไรกับเรา

บัดนี้เอเสเคียลเดินตามชายผู้นำทางไป

ท่านผ่านกำแพงที่ล้อมรอบด้านนอกของพระวิหาร และเข้าไปทางประตูทิศตะวันออก ท่านพิจารณาธรณีประตูและห้องยามประจำประตู ที่ลานชั้นนอกมีพื้นหินและห้องสามสิบห้อง ท่านพิจารณาประตูทิศเหนือและประตูทิศใต้ แล้วเข้าไปในลานชั้นใน และดูประตูต่างๆ ที่นั่นด้วย

ทุกครั้งมีการวัดความยาวและความกว้าง ขนาดและโครงสร้างแบบเดียวกันปรากฏซ้ำแล้วซ้ำเล่า มีประตู มีบันได และมีพื้นที่ที่ถูกแยกไว้ต่างหาก สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่า การปรนนิบัติพระเจ้านั้นมีระเบียบที่พระเจ้าทรงกำหนดไว้

อิสราเอลเคยมีพระวิหารมาก่อนแล้ว แต่ในพระวิหารนั้น พวกเขากลับกราบไหว้รูปเคารพและเพิกเฉยต่อพระวจนะของพระเจ้า พวกเขาบอกว่านมัสการพระเจ้า แต่ในชีวิตจริงกลับประพฤติอธรรม

พระวิหารที่พระเจ้าทรงสำแดงให้เห็นอีกครั้ง ได้ตั้งคำถามแก่ประชากรว่า

“พวกเจ้าดำเนินชีวิตอยู่ต่อหน้าผู้ใด และดำเนินชีวิตตามถ้อยคำของผู้ใด?”

พระเจ้าผู้ทรงรักเรา ทรงเป็นพระเจ้าผู้บริสุทธิ์ พระคุณที่ทรงรับเราไว้ ทำให้เราหันกลับจากบาป และเติบโตขึ้นเป็นเหมือนพระเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ

เพราะฉะนั้น ในคำอธิษฐานที่ทูลขอการฟื้นฟู ก็จำเป็นต้องมีคำสารภาพเช่นนี้ด้วย

“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขอโปรดทรงดูแลสภาพชีวิตของข้าพระองค์ และขอโปรดให้จิตใจและชีวิตของข้าพระองค์ดำเนินตามพระวจนะของพระองค์”

หากเราทูลขอสันติสุขในครอบครัว แต่ยังพูดจาทำร้ายจิตใจคนในครอบครัว ริมฝีปากของเราก็ต้องมาอยู่ต่อหน้าพระวจนะด้วยเช่นกัน

เมื่อเอเสเคียลเข้าไปด้านใน ก็เห็นสิ่งก่อสร้างต่างๆ สำหรับเตรียมเครื่องบูชา

ตั้งแต่ข้อ 38 เป็นต้นไป มีห้องสำหรับล้างเครื่องเผาบูชา และมีโต๊ะสำหรับฆ่าสัตว์ที่ใช้เป็นเครื่องเผาบูชา เครื่องบูชาไถ่บาป และเครื่องบูชาไถ่ความผิด ต่อจากนั้นมีห้องสำหรับปุโรหิตผู้ดูแลพระวิหาร และสำหรับวงศ์วานของศาโดกผู้ดูแลแท่นบูชา ในข้อ 47 เราเห็นแท่นบูชาที่ตั้งอยู่หน้าพระวิหาร

⁴⁷และท่านก็วัดลาน ได้ยาวหนึ่งร้อยศอก และกว้างหนึ่งร้อยศอกเป็นสี่เหลี่ยมจัตุรัส และแท่นบูชาอยู่ข้างหน้าพระนิเวศ

ประชากรไม่เพียงต้องการทางกลับสู่บ้านเกิดเมืองนอนเท่านั้น แต่ยังต้องการทางกลับมาหาพระเจ้าด้วย บาปที่ทำให้พวกเขาห่างเหินจากพระเจ้าจะต้องได้รับการจัดการ พระเจ้าจะต้องทรงอภัยและทรงรับพวกเขากลับคืน

เราอ่านเหตุการณ์นี้ในความสว่างของพระคัมภีร์ภาคพันธสัญญาใหม่ ฮีบรูบทที่ 10 กล่าวว่า พระเยซูคริสต์ทรงถวายพระกายของพระองค์เพียงครั้งเดียวเท่านั้น และด้วยการถวายบูชาครั้งเดียวนั้น พระองค์ทรงกระทำให้ประชากรของพระองค์ถึงความสมบูรณ์ และยังหนุนใจให้เราเข้ามาใกล้พระเจ้าโดยอาศัยพระโลหิตของพระเยซู

¹⁰และโดยน้ำพระทัยนั้นเองที่เราทั้งหลายได้รับการทรงชำระให้บริสุทธิ์ โดยการถวายพระกายของพระเยซูคริสต์เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

¹⁴โดยการถวายบูชาเพียงครั้งเดียว พระองค์ก็ได้ทรงกระทำให้คนทั้งหลายที่ได้รับการทรงชำระให้บริสุทธิ์แล้วนั้นถึงความสมบูรณ์เป็นนิตย์

ขณะที่เรามองดูสถานที่ถวายบูชาที่พระเจ้าทรงสำแดงแก่เอเสเคียล เราก็นึกถึงการไถ่บาปอันสมบูรณ์ของพระคริสต์ ความรอดของเราขึ้นอยู่กับพระเยซูผู้ทรงสละพระองค์เองบนไม้กางเขน

เพราะฉะนั้น เมื่อท่านสำนึกถึงบาป ขอให้พึ่งพาพระคริสต์และเข้ามาหาพระเจ้าเถิด

“ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพระองค์ได้ทำผิดไป ขอโปรดอภัยแก่ข้าพระองค์ และทรงสร้างข้าพระองค์ขึ้นใหม่”

ที่วันนี้เราสามารถอธิษฐาน นมัสการ และเรียกพระเจ้าว่าพระบิดาได้ ก็เพราะพระเยซูทรงเปิดทางให้เราเข้าเฝ้าพระเจ้าได้

บัดนี้เอเสเคียลมาถึงมุขของพระวิหาร บทที่ 40 จบลงด้วยฉากที่มีการตรวจดูมุขและเสาเหล่านั้น

ทำไมพระเจ้าจึงทรงสำแดงสิ่งทั้งปวงนี้?

นิมิตนี้ต่อเนื่องไปถึงบทที่ 43 ซึ่งพระสิริของพระเจ้ากลับมาสถิตในพระวิหารอีกครั้ง เมื่อมองตามลำดับเรื่องราวนี้ พระประสงค์ที่พระเจ้าทรงสำแดงพระวิหารก็ชัดเจนขึ้น

พระเจ้าทรงสถิตอยู่ท่ามกลางประชากรของพระองค์ และทรงฟื้นฟูชีวิตแห่งการนมัสการพระองค์ให้กลับคืนมาแก่พวกเขา

การพ้นจากชีวิตเชลย และได้บ้านกับที่ทำงานกลับคืนมานั้น เป็นสิ่งที่พวกเขาต้องการอย่างยิ่ง ศูนย์กลางของการฟื้นฟูนั้นคือพระคุณแห่งการได้ดำเนินชีวิตร่วมกับพระเจ้า

ตั้งแต่พระเจ้าทรงสร้างมนุษย์คนแรก พระองค์ทรงให้มนุษย์มีชีวิตอยู่ในสามัคคีธรรมกับพระองค์ แม้ความสัมพันธ์นั้นแตกหักไปเพราะบาป แต่พระองค์ทรงประทานพันธสัญญาว่าจะทรงสถิตท่ามกลางประชากรของพระองค์ และทรงส่งพระเยซูคริสต์มาเพื่อให้พระสัญญานั้นสำเร็จ

พระเจ้าทรงรับเราเป็นประชากรของพระองค์ และทรงให้เราดำเนินชีวิตร่วมกับพระองค์ คริสตจักรก็ตั้งอยู่บนพระคุณนี้เช่นกัน

เอเฟซัสบทที่ 2 กล่าวว่า ชาวยิวและคนต่างชาติเข้ามาเฝ้าพระเจ้าด้วยกันในพระคริสต์ และกำลังถูกก่อสร้างขึ้นด้วยกันในพระวิญญาณ ให้เป็นที่สถิตของพระเจ้า

¹⁹เหตุฉะนั้นท่านจึงไม่ใช่คนต่างด้าวต่างแดนอีกต่อไป แต่ว่าเป็นพลเมืองเดียวกันกับธรรมิกชน และเป็นครอบครัวของพระเจ้า

²⁰ท่านได้ถูกประดิษฐานขึ้น บนรากแห่งพวกอัครทูตและพวกผู้เผยพระวจนะ พระเยซูคริสต์ทรงเป็นศิลามุมเอก

²¹ในพระองค์นั้นทุกส่วนของโครงร่างต่อกันสนิท และเจริญขึ้นเป็นวิหารอันบริสุทธิ์ในองค์พระผู้เป็นเจ้า

²²และในพระองค์นั้น ท่านก็กำลังจะถูกก่อขึ้นให้เป็นที่สถิตของพระเจ้าในฝ่ายพระวิญญาณด้วย

ขอให้ลองนึกถึงภาพที่พวกเราซึ่งมาจากต่างชาติต่างภาษา มาร่วมนมัสการด้วยกัน ผู้คนที่แตกต่างกันเรียกพระเจ้าองค์เดียวกันว่าพระบิดา พระเจ้าทรงรับเราไว้เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว

เพราะฉะนั้น แม้จะสื่อสารกันไม่ค่อยเข้าใจ เราก็ควรอดทนรอกัน ใส่ใจคนที่กำลังลำบาก และไปเยี่ยมเยียนคนที่อยู่ตามลำพัง เพราะเราเป็นครอบครัวที่พระเจ้าทรงให้มาอยู่ร่วมกัน

พันธกิจมิชชั่นก็สืบเนื่องมาจากตรงนี้ คือการที่คนซึ่งไม่เคยรู้จักพระเจ้าได้ฟังข่าวประเสริฐ เชื่อในพระคริสต์ และได้มานมัสการร่วมกับประชากรของพระเจ้า

ด้วยเหตุนี้ พระบัญชาในเอเสเคียลบทที่ 40 ข้อ 4 จึงไม่ได้จบลงเพียงแค่การฟังและการเห็นเท่านั้น

⁴และชายผู้นั้นกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงมองดูด้วยตาเองเถิด และจงฟังด้วยหูของเจ้า และจงเอาใจใส่กับสิ่งที่เราจะสำแดงให้แก่เจ้า เพราะว่าที่นำเจ้ามาที่นี่ก็เพื่อจะสำแดงให้แก่เจ้า สิ่งทั้งสิ้นที่เจ้าเห็นนั้น จงประกาศแก่พงศ์พันธุ์อิสราเอล”

“สิ่งทั้งสิ้นที่เจ้าเห็นนั้น จงประกาศแก่พงศ์พันธุ์อิสราเอล”

เอเสเคียลต้องประกาศการฟื้นฟูที่พระเจ้าจะทรงกระทำให้สำเร็จ แก่ประชากรที่รอคอยมานานจนอ่อนล้า

เราเองก็สามารถอธิษฐานร่วมกับพี่น้องที่ท้อใจ ประกาศการอภัยโทษของพระเยซูแก่คนที่ลังเลเพราะความรู้สึกผิด และเชิญชวนเพื่อนบ้านให้มาร่วมนมัสการได้เช่นกัน

พี่น้องที่รักทั้งหลาย ขอให้ลองนึกถึงคนที่มองดูแบบแปลนบ้าน แล้วมองเห็นชีวิตที่จะได้อยู่ร่วมกับครอบครัว

สำหรับประชากรที่ยังจดจำพระวิหารที่ถูกทำลาย พระวจนะนี้เป็นความหวังอันยิ่งใหญ่ พระเจ้าทรงสำแดงสถานที่ที่พวกเขาจะได้นมัสการอีกครั้ง และทรงจัดเตรียมทางให้พวกเขาเข้ามาเฝ้าพระองค์

ให้เราทั้งหลายนำทั้งความกังวล ความยากลำบาก และแม้แต่บาปที่น่าอับอาย พึ่งพาพระคริสต์เข้ามาเฝ้าพระเจ้าเถิด ให้เราเอาใจใส่ในพระวจนะ กลับใจใหม่ และเชื่อฟังในที่ที่ได้รับมอบหมาย

พระเจ้าทรงรับเราไว้แล้วในพระคริสต์ บัดนี้ ให้เราเริ่มต้นวันนี้ในฐานะผู้นมัสการที่ดำเนินชีวิตร่วมกับพระเจ้า

ขอให้เราอธิษฐานร่วมกัน